نکته های کلیدی در آب و هواشناسی سینوپتیک
خدایا! کمکم کن؛ پیمانی را که در طوفان با تو بستم در آرامش فراموش نکنم
درباره وبلاگ


خدایا !
از این ناراحتم كه روزی بسیاری از درهای علوم را بر روی خود بگشاییم و هنوز شناختمان از تو تنها در همین حد باشد.


مدیر وبلاگ : mehdi doostkamian
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
مطالبی را که در وب گذاشته می شود چگونه ارزیابی می کنید:؟







پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :





برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

------<<<<<< پرسشهای متداول هواشناسی >>>>>>>-----


هواشناسی:

در مقیاس جهانی ترکیبی از مطالعات فیزیکی اتمسفر و پدیده‌های آنهاست و به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: هواشناسی دینامیک: بوسیله قوانین مکانیک و ترمنودینامیک حالات اتمسفر مطالعه می‌شود. هواشناسی سینپوتیک: از طریق تجربی و تهیه نقشه‌های سینپوتیک که در ساعات معینی تهیه می‌شود. اوضاع هوا مورد بررسی قرار می‌گیرد و یکی از کارهای عمده آن پیش‌بینی هوای آینده است.

 

هواشناسی کاربردی :
به کارگیری داده های هواشناسی در حل مسایل عملی مختلف نظیر کشاورزی ،انرژی ،بهداشت ،حمل و نقل ،معماری و …. را هواشناسی کاربردی گویند . هدف از هواشناسی کاربردی کمک به جامعه برای تطابق با محیط اطراف خود است.


نقشه سینوپتیکی :
نقشه هواشناسی که تمام پارامترهای مهم هواشناسی برای تعیین شرایط جوی در یک زمان معین و برای یک ناحیه بسیار وسیع در آن لحاظ شده باشد.


فشار هوا چیست؟
فشار هوا نیرویی است كه هوا بر یك واحد از سطح زمین وارد می كند و مقدار آن در سطح دریای آزاد، برابر است با وزن ستونی از جیوه به ارتفاع 76 سانتیمتر. واحد اندازه گیری فشار هوا در آب و هواشناسی میلی بار یا هكتوپاسكال می باشد؛ هر میلی بار یا هكتوپاسكال برابر با 1000 دین بر سانتی متر مربع می باشد فشار ستون هوا در سطح دریای آزاد 1013 هكتوپاسكال بر سانتی متر مربع می باشد.


خطوط همفشار :
خطوطی که در روی نقشه های هواشناسی تمام نقاطی را که در یک دوره مشخص دارای تغییرات فشار جوی یکسان هستند را به یکدیگر متصل می کند .

 

دما چیست ؟

دما یکی از عناصر اساسی شناخت هوا می باشد، با توجه به دریافت نامنظم انرژی خورشیدی توسط زمین، دمای هوا در سطح زمین دارای تغییرات زیادی است که این تغییرات به نوبه خود سبب تغییرات دیگری در سایر عناصر هوا می گردد. دمای هوا را به وسیله دماسنج اندازه گیری می کنند.

 

خطوط همدما  :
خطوطی که در روی نقشه های هواشناسی تمام نقاطی را که در یک دوره مشخص دارای تغییرات دمایی یکسان هستند را به یکدیگر متصل می کند .


جبهه هوا :

منطقه بین ۲توده هواست که طول آن به هزاران کیلومتر و عرض آن تا چند کیلومتر می رسد جبهه جوی در واقع مرز بین ۲ توده هواست که دارای شدید ترین گرادیان افقی عناصر جوی می باشد.

و یا خط مرز بین توده هوا گرم و سرد را می‌گویند که بنا به وضعیت غالب (یعنی وضعیتی که توده هوای سرد غالب بر گرم باشد و یا بالعکس) جبهه را نام‌گذاری می‌کنند.
توده‌های هوا : یک توده هوا عبارت است از حجم عظیمی از هوا که خصوصیات فیزیکی آن به ویژه از نظر دما و رطوبت و آهنگ کاهش دما (Lapse rate) در سطح افقی برای صدها کیلومتر تقریبا همسان باشد.

 

جبهه‌های گرم:

یک جبهه گرم ، جبهه‌ای است که در طول آن ، هوای گرم جانشین هوای سرد می‌شود. در صورتی که که جهت حرکت توده‌های هوا به طریقی باشد که هوای گرم به تدریج از روی سطح زمینی عبور کند که قبلاً در آنجا هوای سرد وجود داشته است، جبهه تشکیل شده ، جبهه گرم خواهد بود. بر روی نقشه‌های هواشناسی ، جبهه گرم معمولاً به صورت نیم دایره‌های سیاه رنگ و در سمتی که جبهه به آن طرف حرکت می‌کند رسم می‌شود. بر روی نقشه‌های چاپی ، جبهه گرم با خط پر رنگ و قرمز مشخص شود. حاصل شکل گیری جبهه گرم ایجاد پوشش نسبتاً ضخیم ابر بر روی سطح جبهه و در نزدیکی دنباله آن و بارندگی یکنواخت است.

 

جبهه‌های سرد:

در جبهه‌های سرد ، هوای سرد جانشین هوای گرم می‌شود. تیغه‌های سیاه رنگ بر روی خطی که جبهه را نشان می‌دهد علامت جبهه سرد هستند و همیشه بر روی جهتی قرار داده می‌شوند که جبهه در آن مسیر حرکت می‌کنند. بر روی نقشه‌های هواشناسی جبهه سرد با خط پررنگ آبی مشخص می‌شود. حاصل تشکیل جبهه سرد بوجود آمدن ابرهای کومولوس و کومولونیمبوس ، همراه با بارندگیهای رگباری است.

 

واچرخند :

منطقه پرفشار دایره‌ای غیر منظم را که در آن جهت حرکت هوا مخالف جهتی است که در مراکز کم فشار موجود است را گویند.


انواع ایستگاه سینوپتیک کدامند؟
الف –ایستگاه سینوپتیک سطح زمین  ب-ایستگاه سینوپتیک دریایی ج-  ایستگاه جو بالا د-ایستگاه خودکار

 

پارامترهای موثر بر میزان بارندگی سالیانه کدامند؟
الف-الگوی دریا و خشکی               ب- جریانات اقیانوسی
ج- وجود رشته کوهها                      د- جابجایی فصلی کمربند های باد و فشار

 

نقطه شبنم :
دمایی که در آن حد باید کاهش یابد تا بخار آب موجود در هوا بر روی سطوح مختلف متراکم گردد .


وارونگی دما :
زمانی که دمای محیط با افزایش ارتفاع افزایش می یابد و نشان دهنده پایداری هوا و از شرایط لازم برای بروز آلودگی هوا می باشد.

 

النینو چیست؟
رویداد ال نینو / نوسان جنوبی یكی از مهمترین و شاخص ترین رویداد هایی است كه منجر به ظهور نا بهنجاری های بزرگ آب و هوایی در بسیاری از نقاط جهان می شود . هواشناسان و اقیانوس شناسان جهان در سالهای اخیر مطالعات زیاد و دقیقی در مورد مكانیزم ایجاد ال نینو و تاثیرات متقابل جو و اقیانوس انجام داده اند ، بویژه مطالعات گسترده ای در ارتباط با ناموزونی دما در سطح دریا و نوسانات فشار جو در سالهایی كه ال نینو رخ می دهد انجام گرفته است ، مجموعه این تغییرات را بنام نوسانات جنوبی می نامند كه با كلمه اختصاری ENSO (ElNino Southern Oscillation )یعنی تركیبی از دو كلمه ال نینو و نوسانات جنوبی است بكار می رود . برای نخستین بار واكر (1932) و بلیس (1937) بر وجود نوسانی در فشار سطح و در مقیاس جهانی اشاره كردند و آن را نوسان جنوبی SO نامیدند . بدین سان SOیك الگوی ارتباط از راه دور جهانی در اتمسفر است و به دلیل تمیز آن از سایر الگوهای ارتباط از راه دور ( بویژه نوسانات اطلس شمالی و آرام شمالی ) جنوبی نامیده شده است . مراكز عمل SO توسط یك گردش مداری شرق به غرب در امتداد صفحه استوا همراه با صعود هوا در غرب اقیانوس آرام و نزول هوا در شرق اقیانوس آرام به یكدیگر مربوط می شود و به این ترتیب گردش شكل می گیرد كه توسط بژرگنس (1969) گردش واكر نامیده شد . ال نینو مولفه اقیانوسی ENSO می باشد و با دگرگونیهای بزرگ در دماهای سطح دریا در منطقه آرام حاره ای پدیدار می گردد .





رعد و برق چیست؟
آذرخش یا رعدوبرق یك تخلیه ی الكتریكی شدید و بسیار سریع در هواست و همین تخلیه الكتریكی است كه نور و صدا تولید میكند.پیش از ایجاد رعدوبرق ابرها طی فرایندهایی بشدت باردار میشوند كه این بار معمولا مثبت است, روی سطح زمین بار منفی القا میكند و به این ترتیب مجموعه ی ابر هوا و زمین به یك خازن بسیار بزرگ تبدیل میشود كه لحظه به لحظه بارشان بیشتر میشود و بنابراین اختلاف پتانسیل دو قطب ان در حال افزایش است. بالاخره مقدار این بار الكتریكی انقدر زیاد میشود كه اختلاف پتانسیل بین ابر و زمین به 10 تا 100 میلیون ولت میرسد.


اتمسفر زمین چگونه است؟
فضای بین اتمسفر زمین وسیارات منظومه شمسی خلا كامل نیست اگر چه چگالی مواد بین سیارات كم است این فضا مقادیری گازهای داغ وذرات گرد و غبار در بر دارد. مواد گازی موجود در این نواحی را گاز بین سیارات مینامند زیرا این گازها بین سیارات قرار دارند واغلب از پروتونها و الكترونها تشكیل شده اند و چگالی مولوكولی آن بسیار كم است.



 

لایه های جو چگونه اند؟
اتمسفر زمین را بر حسب چگونگی روند دما، اختلاف چگالی، تغییرات فشار، تداخل گازها و سرانجام ویژگیهای الكتریكی به لایه‌های زیر تقسیم كرده‌اند:
1- تروپوسفر (Troposphere)
2- استراتوسفر (Stratosphere)
3- مزوسفر (Mesosphere)
4- یونسفر (Ionosphere)
5- اگزوسفر (Exosphere)
 

رده‌بندی ابرها چگونه صورت میگیرد؟
هواشناسان جهان بر سر سیستم یكنواختی از رده‌بندی ابرها توافق كرده‌اند . سازمان هواشناسی جهان (WMO ) پای‌بندی به این سیستم را تشویق می‌كند و مسئولیت هرتغییر یا پیشرفتی را كه گاه‌ به‌گاه ممكن است به عمل آید ، بر عهده دارد . رده‌بندی كنونی ، تكامل یافته سیستمی است كه در سال 1803 در انگلستان از سوی لوك هووارد منتشر شده ، و رنو فرانسوی و هیلدبراندسون سوئدی آن را بهبود بخشیده‌اند . سازمان هواشناسی جهانی تعریفها و عكسهای انواع مختلف ابرها را به شكل اطلس منتشر می‌كند . اطلسی دو جلدی در سال 1957 به چند زبان انتشار یافت .
در این رده‌بندی اصراری نیست كه فرآیندهای تشكیل‌دهنده ابرها را در نظر بگیرند ، بلكه به اشكال متمایز ، سایه روشن ، ظواهر كلی و آثار نوری می‌پردازند كه هواشناس نیمه‌حرفه‌ای آموزش دیده می‌تواند آنها را شناسایی كند . هواشناس در مركز تحلیل می‌تواند دیده‌بانیهای ابرها را از چند ایستگاه كنار هم بگذارد تا از فرآیندهایی كه در دست انجام است سررشته‌هایی به دست آورد .
دیده‌بانیهای سطحی و هواپیمایی نشان داده است كه ابرها غالباً در گستره‌ای از ارتفاعات یافت می‌شود كه از تراز دریا تا بلندای زیرین مرز تغییر می‌كند . در زیرین سپهر ، بخشی از جو كه معمولاً ابرها در آنجا حضور دارند به سه (( اشكوب )) تقسیم شده است : بالا ، میانه ، و پایین . كلاله‌ای ( سیروس ) ، كلاله‌ كومه‌ای ( سیروكومولوس ) ، و كلاله‌ پوشن (سیرواستراتوس ) در اشكوب بالا واقع‌اند . فراز كومه‌ای ( آلتو كومولوس ) در اشكوب میانه قرار دارد ؛ پوشنی ( استراتوس ) و پوشن كومه‌ای ( استراتوكومولوس ) در اشكوب پایین قرار دارند . فراز پوشن ( آلتواستراتوس ) معمولاً در اشكوب میانه یافت می‌شود ، ولی اغلب به ارتفاع بالا گسترش می‌یابد ؛ باراپوشن ( نیمبواستراتوس ) ،كومه‌ای ( كومولوس ) ، و كومه‌ای بارا ( كومولونیمبوس ) در چند تراز گسترده است . اشكوبها هم‌پوشی دارند و با عرض جغرافیایی تغییر می‌كنند.


1- كلاله‌ای ( سیروس ) چگونه ابری است؟
ابرهای جدا از هم ، به شكل رشته‌های ظریف سفید یا تكه‌ها یا نوارهای باریك سفید یا غالباً سفید . این ابرها ظاهری ریش‌ریش ( موی‌گونه) دارند .
پیشوند كلاله ( سیرو ) درباره شكلهایی در تراز عمومی یكسان ولی با ظاهری تا حدودی متفاوت به كار می‌رود .كلاله‌ای ( سیروس ) به ابرهایی جدا از هم می‌گویند كه در بالا آنها را تعریف كردیم . این ابرها به شكلهایی متنوع ، مانند طره‌ها ، خطوط ظریف در آسمان آبی ، پرهای شاخه‌شاخه ، خطوط خمیده‌ای كه به طره‌ها ختم می‌شود ، و لكه‌های سفید بدون سایه روشن در زمینه آسمان آبی ، مشاهده می‌شود . گاه آثار منظر سه بعدی ، به این ابرها جلوه‌ای با گسترش قائم یا نوارهایی كه در نقطه‌ای در افق همگرا می‌شوند می‌دهد ، لیكن این اثر ، احساسی كاذب است . همه ابرهای كلاله‌ای یا از نوع كلاله ، از بلور یخ تركیب یافته‌اند . خورشید و ماه با تابش از میان این ابرهای بلور یخ هاله‌ای تولید می‌كنند . با این همه ، در انواع كلاله‌ای ساده ، توزیع نامنظم ابر از ایجاد بارز این عمل روی پرتوهای نور باز می‌ماند . ابرهای كلاله‌ای ، به دلیل ارتفاع و درخشانی زیادشان ، در طلوع وغروب خورشید ، خیلی بالاتر از افق به صورتی درخشان رنگی می‌شوند ، كه اغلب از افق به بالاسو و تقریباً درست تا بالای سر رنگی زرد یا سرخ روشن دارند .


2- كلاله‌ كومه‌ای ( سیروكومولوس ) چگونه ابری است؟
تكه ، برگه یا لایه سفید نازك ابر بدون سایه روشن ، مركب از عنصرهای بسیار كوچك به شكل دانه‌دانه ، چین و شكن ، و مانند آن ، در هم فرورفته یا جدا از هم و با آرایش كم و بیش منظم ؛ پهنای ظاهری غالب این عنصرها كمتر از یك درجه است .
این ابرها اغلب به پركهای كوچك یا توده‌های كروی بسیار كوچك می‌ماند . هرگاه آرایش یكنواخت بسیار بارزی پیدا می‌كنند شكلی را پدید می‌آورند كه دریانوردان آن را آسمان چلچله‌ای می‌خوانند . معمولاً ، كلاله‌كومه‌ای با كلاله‌ای یا كلاله پوشن پیوند دارد . در مقایسه با شكلهای كلاله‌ای و كلاله پوشن ، با فراوانی كمتری ایجاد می‌شود .


3- كلاله‌ پوشن (سیرواستراتوس ) چگونه ابری است؟
پرده ابر سفیدگون شفاف با جلوه‌ای ریش‌ریش ( موی‌گونه ) یا یكنواخت ، كه تمام یا بخشی از آسمان را می‌پوشاند و معمولاً پدیده‌هایی هاله‌ای پدید می‌آورد .گاه كلاله پوشن چنان نازك است كه تنها رنگ آبی آسمان را اندكی به سفیدی گرایش می‌دهد . در موارد دیگر جلوه پوشش سنگین سفید رنگی دارد . گاهی دارای رشته‌های نامنظم است . لبه پوشش كلاله پوشن معمولاً نامشخص است ، و اغلب به تكه‌هایی از كلاله‌ای ( سیروس ) یا كلاله كومه‌ای ( سیروكومولوس ) ختم می‌شود . گاه به ندرت لبه این پوشش خطی راست با برش روشن است . كلاله پوشن هرگز ، یا دست‌كم هنگامی كه خورشید نسبتاً بالاست ، جلو خورشید را چنان نمی‌گیرد كه سایه اشیاء روی زمین نیفتد .


4- فراز كومه‌ای ( آلتو كومولوس ) چگونه ابری است؟
تكه ، ورقه یا لایه ابر سفید یا خاكستری ، یا سفید و خاكستری ، غالباً با سایه روشن ، مركب از برگه‌ها ، توده‌های گرد ، توپهای ورقه‌ای ، و مانند آن ، كه گاه بخشی از این ابرها ریش‌ریش یا پخشیده است و ممكن است در هم فرو رفته یا نرفته باشد ؛ بیشتر عناصر كوچك با نظم آرایش یافته معمولاً دارای پهنای ظاهری یك تا پنج درجه است . شكل ابرهای فراز كومه‌ای تا حدودی مانند شكلهای كلاله كومه‌ای است ؛ با این همه ، از ابرهای اخیر از این رو متمایزند كه بزرگترند و معمولاً در زیر و میانه هر عنصر ابر سایه روشن تیره بارزی دارند . این ابرها پدیده‌های هاله‌ای تولید نمی‌كنند . لبه‌های عناصر غالباً نازك ونیم‌شفاف‌اند و نمودهای رنگی روشنی را به نمایش می‌گذارند كه تنها در این نوع ابرها یافت می‌شود . فراز كومه‌ای تراز پایین را می‌توان از روی اندازه عناصر از كلاله كومه‌ای متمایز ساخت . فراز كومه‌ای در بیش از یك تراز ممكن است همزمان روی دهد . این حقیقت كه ابرهای فراز كومه‌ای هاله تولید نمی‌كنند نباید بدین معنی گرفته شود كه در دماهای زیر نقطه یخ رخ نمی‌دهند . در واقع ، ابرهای فراز كومه‌ای ، همچنین فراز پوشن ( آلتواستراتوس) ، غالباً از ریز قطره‌های مایعی تركیب می‌شوند كه تا دماهای كاملاً زیر نقطه یخ‌زنی ابر سرد شده باشند .


5- فراز پوشن ( آلتواستراتوس ) چگونه ابری است؟
ورقه یا لایه ابر مایل به خاكستری یا آبیگون با جلوه خط‌دار ، ریش‌ریش یا یكنواخت ، كه تمام یا بخشی از آسمان را می‌پوشاند ، و دارای بخشهایی چندان نازك است كه خورشید ، دست‌كم به صورت مبهم ، به گونه‌ای كه از پشت شیشه تگرگی پیداست ، از پشت آن دیده می‌شود . فراز پوشن گاه نازك ، به صورت تكه‌های روشن میان بخشهای بسیار تیره است ، ولی هرگز پیكربندیهای مشخص نشان نمی‌دهد . زیر ورقه‌ای از فراز پوشن ، هرگز سایه اشیاء روی زمین قابل رؤیت نیست . فراز پوشن را از پوشنی ( استراتوس ) یا بارا پوشن ( نیمبواستراتوس ) به اعتبار رنگ خاكستری تیره‌تر و یكنواخت‌تر شكلهای پایین و ساختار ریش‌ریش و روشنایی ضعیف مایل به سفیدی كه اغلب در فراز پوشن دیده می‌شود ، می‌توان متمایز ساخت . در جو بسیار دودآلود ، این تمایز بدون اندازه‌گیری مستقیم ارتفاع تقریباً ناممكن است . اگر خورشید یا ماه در تمام مدت كاملاً پنهان باشد ، یعنی ، اگر حتی لكه روشنی در مجاورت این اجسام نورانی پیدا نباشد ، می‌توان نتیجه گرفت كه پوشش در آن نقطه آسمان پوشنی یا بارا پوشن است .
فراز پوشن ممكن است حاصل تبدیل لایه‌ای از فرازكومه‌ای باشد ، و از سوی دیگر ، شاید فرازكومه‌ای نمایانگر مرحله‌ای از پراكنده شدن فراز پوشن باشد .


6- باراپوشن ( نیمبواستراتوس ) چگونه ابری است؟
لایه ابر خاكستری ، كه ظاهر آن با ریزش كم و بیش پیوسته باران یا برف ، كه در اغلب موارد به زمین می‌رسد ، پخشیده جلوه می‌كند . در تمامی گستره‌اش چندان ضخیم است كه خورشید را كاملاً ناپدید می‌كند . اغلب ابرهای پایین پراكنده‌ای زیر این لایه تشكیل می‌شوند ، كه ممكن است با آن در هم فرورفته یا فرونرفته باشند . بارش همیشه هم نباید به زمین برسد . باران یا برف ممكن است در هوا تبخیر شود ، كه در این حالت معمولاً پایه ابر به خوبی مشخص نیست و نمودی (( نمناك )) دارد كه از خطهای بارش و ابرهای (( سبك‌روان )) ( پاره‌پوشن ( فراكتواستراتوس )) ناشی می‌شود . باراپوشن غالباً شكلی از اشكال ابر پایین است . از این رو ، از پوشن كومه‌ای ( استراتوكومولوس ) متمایز است كه دارای عناصر ابر ناپیوسته یا ، دست‌كم منظم نیست و به این اعتبار نسبت به پوشنی متمایز است كه تیره‌تر است ، شرایط بارانی را نشان می‌دهد و سطح پایین‌تر بسیار متغیری دارد . در توفانهای معمول عرضهای میانه ، غالباً باراپوشن از ضخیم‌تر شدن و پایین‌تر رفتن فرازپوشن پدید می‌آید . رگه‌های برف یا بارانی كه به زمین نمی‌رسد شفشابه خوانده می‌شود . پاره‌پوشن یا ابرهای سبك‌روان ، و گاه پاره‌كومه‌ای ، در زیر باراپوشن تشكیل می‌شود و به آسمان منظره سیستم درهم‌آمیخته تیره‌ای از ابرهای پایین می‌دهد كه مشخصه هوای بد است . به ندرت ممكن است باراپوشن از پوشن‌كومه‌ای تشكیل شود .


7- پوشن كومه‌ای ( استراتوكومولوس ) چگونه ابری است؟
تكه ، برگه یا لایه خاكستری یا مایل به سفید ، یا خاكستری و مایل به سفید ، ابر كه تقریباً همواره دارای بخشهای تیره است ، مركب از منگوله‌ها ، توده‌های گرد ، نوردهای ورقه‌ای ، و مانند آنها ، كه غیرریش‌ریش‌اند ( مگر در شفشابه ) و ممكن است درهم فرورفته یا نرفته باشند ؛ اغلب عناصر كوچك با نظم آراسته پهنای ظاهری بیش از پنج درجه دارند .آرایش این عناصر ابر به صورت گروهها ، خطها یا موجهایی است كه در یك یا دو راستا قرار گرفته‌اند . اغلب نوردهای ورقه‌ای پدیدار می‌شود ، و گاه چنان به هم نزدیك‌اند كه لبه‌های آنها به هم می‌پیوندند ، ولی حتی هنگامی كه همه آسمان را می‌پوشانند سطح زیرین آنها جلوه موجی دارد . ابرهای پوشن كومه‌ای اغلب گسترش قائم محسوسی دارند و از این رو احتمال دارد با كومه‌ایهای كوچك اشتباه شوند . با این همه ، شكلی نرمتر و نامنظم‌تر از كومه‌ای دارند و در مشاهده از بالا دیده می‌شود كه قله‌های آنها در ارتفاع یكنواخت قرار دارد و نقش لحاف‌گونه‌ای را به نمایش می‌گذارند . گاه این ابرها با توده‌های بزرگ پوشنی اشتباه می‌شوند ، كه از متلاشی شدن برگه پوشنی یكنواختی پدید آمده است یا از پراكندگی یا پیش از تشكیل برگه پوشنی حاصل شده باشند .گاه پوشنی به پوشن كومه‌ای تبدیل می‌شود ، لیكن این عمل با متلاشی شدن ساده توده‌های پوشنی پیش نمی‌آید . باید نقشهای منظم و توده‌های بارزی وجود داشته باشد .
گاه انتقالی از پوشن كومه‌ای به بارا پوشن مشاهده می‌شود . عناصر پوشن كومه‌ای ضخیم به طور كامل به هم جوش می‌خورند ، و ابر هنگامی باراپوشن خوانده می‌شود كه ، پس از ناپدیدی عناصر ابر ، خطهای ریزان بارش مرز صاف سطح زیرین را از هم می‌پاشد . شامگاهه‌های پوشن كومه‌ای ، عبارتند از ابرهای تخت و دراز كه غالباً مشاهده می‌شود حوالی غروب آفتاب به صورت محصول نهایی تغییرات روزانه كومه‌ای ، شكل می‌گیرند . نوع دیگر ، كومه‌ای‌گن ( كومولوجنیتوس ) است كه با پراكنده شدن قله‌های ابرهای كومه‌ای ، كه ناپدید شده‌اند ، تشكیل می‌شود .


8- پوشنی ( استراتوس ) چگونه ابری است؟
غالباً لایه ابری خاكستری با پایه نسبتاً یكنواخت ، كه ممكن است زیر باران ، منشورهای یخ یا برف دانه‌ای بدهد . هنگامی كه خورشید از پشت این ابر مرئی است ، نمای آن به روشنی قابل تشخیص است . پوشنی پدیده‌های هاله تولید نمی‌كند ، مگر ، در صورت امكان ، در دماهای بسیار پایین . گاه پوشنی به شكل تكه‌های ناهموار پدید می‌آید . هنگامی كه از بالا مشاهده می‌شود ، پوشنی همواره قله یكنواخت دارد ، كه معمولاً با وارونگی دما یا لایه دیگری كه به صورت گرمایی پایدار است مشخص شده است . پوشنی همان مشخصه‌های مه را می‌تواند داشته باشد ، جز اینكه در سطح زمین پدید نمی‌آید .


9- كومه‌ای ( كومولوس ) چگونه ابری است؟
ابرهای جدا از هم ، غالباً چگال با لبه‌های تیز ، كه به طور قائم ، به شكل تپه ، گنبد یا برج در حال برآمدن ، گسترش می‌یابند و جزء زبرین برآمده آن غالباً به گل‌كلم می‌ماند . بخشهای آفتابی این ابرها غالباً سفید درخشان است ؛ پایه آنها نسبتـاً تیره و تقریباً افقی است . گاه كومه‌ای ناهموار است . بر فراز خشكیها ، كومه‌ای اغلب به هنگام روز ظاهر می‌شود ، و غالباً به هنگام شب از میان می‌رود . كومه‌ای فقط می‌تواند بارشهای سبكی را تولید كند . با این همه ، اغلب به كومه‌ای‌بارا ، كه ابر رگباری سنگین است ، تبدیل می‌شود . ابرهای كومه‌ای نمایانگر جریانهای همرفتی قائم شدیدند ؛ از این رو در هوایی پدید می‌آیند كه از پایین گرم یا از بالا سرد می‌شود ، به گونه‌ای كه هوای گرم با هوای سرد پیرامون جابه‌جا می‌شود . (( جوشش )) قله‌های آن غالباً به چشم می‌خورد ، كه نشانگر جریانهای شدید قائم است . چهار نوع كومه‌ای در اطلس جهانی ابر داده شده است . این چهار نوع عبارت‌اند از پایین‌كومه‌ای ، میان‌كومه‌ای ، انبوه‌كومه‌ای ، و پاره‌كومه‌ای . پایین‌كومه‌ای‌ها ، كه اغلب از آنها به كومه‌ای هوای خوب یاد می‌شود ، گسترش قائم اندكی دارند . با این همه ، دارای قله‌های گرد و پایه‌های تخت هستند . اغلب به فاصله‌های كم و بیش برابر قرار دارند ولی به سوی افق ، به اعتبار منظر سه‌بعدی ، انباشته‌تر جلوه می‌كنند . همچنین ، در نگاه به سوی افق ، پایه‌های تخت آنها به صورت رشته‌ای از پله‌ها یا به شكل نردبان دیده می‌شود . گسترش قائم انبوه‌كومه‌ای بارز است ، ولی به پای كومه‌ای‌بارا نمی‌رسد . قله‌های آنها در حال (( جوش )) شدید دیده می‌شود . مشخصات ابرهای میان‌كومه‌ای و پاره‌كومه‌ای از نامشان پیداست .


10- كومه‌ای بارا ( كومولونیمبوس ) چگونه ابری است؟
ابر سنگین و چگال ، با گسترش قائم قابل ملاحظه ، به شكل كوه یا برجهای كوه‌پیكر . بخشی از قسمت زبرین آن معمولاً هموار ، یا ریش‌ریش ، یا خط‌خط ، و تقریباً همواره تخت است ؛ این بخش اغلب به شكل سندان یا قارچ عظیم گسترش می‌یابد .
زیر‌پایه این ابر كه بسیار تیره است ، بسیاری از مواقع ابرهای پایین و پاره‌پاره در آن فرورفته یا فرونرفته ، و گاه بارشی به شكل شفشابه ، وجود دارد . از دور ، كومه‌ای بارا به صورت پرجرمترین و بلندترین ابرها قابل تشخیص است . تكوین آن از مجموعه‌ای از انبوه كومه‌ای نشانگر جریانهای قائم شدیدی است كه حضور دارند . قله این ابر غالباً به تراز كلاله‌ای می‌رسد یا از زیرین مرز سر در می‌آورد . پایه این ابر ، از پایین ، مانند باراپوشن است ، كه دارای ابرهای سبك‌روان پایین با خصیصه پاره‌كومه‌ای است . در حالت كلی ، حركت تلاطمی این ابرهای پایین پاره‌پاره خیلی بارزتر از آن است كه در باراپوشن پیش می‌آید . كومه‌ای بارا شكل رشد یافته كومه‌ای است ، در حالی كه باراپوشن از ابرهایی كه گسترش قائم اندكی دارند پدید می‌آید .
كومه‌ای بارا ابر تندری وسیعی است كه در هوای تابستانی در قسمت اعظم ایالات متحده ، و در سایر فصلها در مدارگان ، به این نام معروف است . همواره ، دست‌كم رگباری قابل ملاحظه تولید می‌كند . توسعه آن یاخته‌ای است ، و همواره میان دو ابر مجاور از این نوع فضایی كم و بیش صاف وجود دارد ، مگر در برخی شرایط توفان كلی . هرگاه ابر بالای سر باشد و ویژگیهایی را كه از دور قابل تشخیص است نتوان دید ، ریزش رگباری واقعی و تیره شدن ناگهانی آسمان گواهی كافی برای كومه‌ای بارا گونه‌های بسیاری از ابرهای وابسته را پدید می‌آورد . آسمان در ترازهای پایین جلوه‌ای شكافته و تهدیدآمیز به خود می‌گیرد ، و پراكنده شدن یا از میان رفتن بخشهای بالا لایه‌هایی از ابرهای كلاله‌شكل و فرازشكل را تشكیل می‌دهد . در قسمت جلو كومه‌ای بارای شدید ، ابر سبك‌روان نوردشكلی درست در زیر پایه ابر دیده می‌شود . همچنین در قسمت جلو ، گاه شكلهای پستانی ، كه مانند نوكهای پستان یا پستانهای گاو از ابرهای میانه یا پایین آویخته است مشاهده می‌شود

باروری ابرها چیست ؟

 باروری ابرها شاخه ای از علم تعدیل آب و هوا می باشد که با اجرای آن قابلیت بارش ابرها افزوده میگردد. برای ایجاد باران مصنوعی باید عوامل ابر ، رطوبت ، دما و سایر شرایط جوی فراهم باشد که با انجام باروری منظم و برنامه‌دار ابرها مقدار بارش را می‌توان در یک دوره کاری به میزان 5 تا 25 درصد افزایش دادهر حال دو ساز و کار اصلی برای بارش از ابرها به نام روند باران گرم و روند باران سرد معروفند. بعد از اینکه دانشمندان متوجه شدند که در مناطق حاره ، باران از ابرهایی بارش می‌کند که هرگز دمای آنها زیر صفر درجه سانتیگراد نیست آن را باران گرم نامیدند. در این ابرها قطرات درشت آب که ابر را تشکیل می‌دهند در برخورد با قطرات کوچک ، آنها را جذب می‌کنند (پدیده ادغام) و به این ترتیب شروع به بارش می‌کنند.در روند باران سرد ، یعنی زمانی که دمای ابر یا قسمتی از آن پایین‌تر از صفر درجه سانتیگراد می باشد، در آن پاره‌ای ابر از قطرات آب و بلورهای یخ تشکیل شده است. در این عمل بلورهای یخ با جذب رطوبت اطراف خود سریعا شروع به رشد می‌کنند تا اینکه وزن آن باعث فرود آنها می‌شود. این بلورها هنگام فرود اگر از مکانهای گرم بگذرند به باران تبدیل و در غیر این صورت به صورت برف فرود می‌آیند.انسان از طریق باروری ابرها می‌تواند از لحاظ تعداد و نوع هسته‌های تشکیل باران به طبیعت کمک کند. باروری بوسیله هسته‌های تراکم در اندازه‌های بزرگ (به عنوان مثال عناصر جذب کننده رطوبت مانند بلور نمک و اوره) می‌تواند برای سرعت دادن به روند بارش گرم بکار رود. باروری بوسیله هسته‌ای منجمد (از قبیل یدور نقره و یخ خشک) در افزایش باران در روند بارش سرد به ابرهایی که کمبود هسته دارند کمک قابل توجهی می‌کند


نکاتی مهم در مورد باروری ابرها

   1.  تجربه 24 کشور در سطح جهان نشان داده است که باروری ابرها می‌تواند مقدار بارش را بین 10 تا 25 درصد افزایش دهد و خسارات ناشی از تگرگ را بین 30 تا 70 درصد کاهش دهد.

   2.  موادی که در باروری ابرها استفاده می‌شود مثل نمک خشک ، اوره یا یدور نقره هرگز باعث آلودگی نمی‌شود و خطری ایجاد نمی‌کند زیرا مقدار این مواد بیار ناچیز است (تراکم نقره به نسبت 109/1 است(
   3.  تا به حال نشانه‌ای وجود ندارد که باروری ابرهای منطقه باعث کاهش بارش در مناطق مجاور شده باشد (حتی تا شعاع 160 کیلومتری)
   4.  باروری ابرها هرگز عملی بر خلاف طبیعت نیست، زیرا گاهی حیات انسان و تولیدات مواد غذایی او وابسته به این روش ابداع انسان است.
   5.  با توجه به هزینه طرحهای وابسته به باروری ، هزینه تمام شده هر متر مکعب باران تولیدی 5 ریال و قسمت نفوذی به سفره‌های زیرزمینی 50 ریال (بر اساس محاسبات باروری ابرها در استان یزد در سال 1377 که هزینه کل طرح 50 هزار کیلومتر مربع حدود 600 میلیون مر مکعب بود، تنها 150 درصد آن به سطح زمین رسید و بطور متوسط حدود 12 میلیمتر بارندگی در استان مذکور بویژه اطراف شهر یزد ایجاد کرد) است.


 امروزه بیش از 40 کشور جهان نسبت به اجرای پروژه های باروری ابرها اقدام می نمایند و این فن آوری بعنوان یکی از روشهای نوین استحصال آب مطرح است.

سایر قابلیتهای این فن‌آوری عبارتند از:

- افزایش بارش

- جلوگیری از ریزش تگرگ

- کاهش بارش

- امکان ایجاد تأخیر در بارش

- پراكنده‌كردن ابرهای كانوكتیو (جوششی)

- پراكنده كردن مه در اتوبان ها و فرودگاه ها

- مقابله با سرمازدگی محصولات كشاورزی

در ایران نیز هم اکنون تنها از قابلیت افزایش بارش فن‌آوری باروری ابرها استفاده می‌شود.

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 7 دی 1391
mehdi doostkamian
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.